Bank centralny Korei Południowej porusza się po złożonym krajobrazie polityki pieniężnej, równoważąc imperatyw stymulowania spowalniającej, napędzanej eksportem gospodarki z ryzykiem ponownego rozpalenia spekulacji na rynku nieruchomości i nasilenia zadłużenia gospodarstw domowych. Ostatnie złagodzenie danych o inflacji sugeruje potencjalne przesunięcie w kierunku obniżek stóp, jednak zewnętrzne presje handlowe i dynamika rynku krajowego stanowią znaczące wyzwania w tym procesie decyzyjnym.
- Inflacja konsumencka w Korei Południowej spadła w lipcu do 2,1% rok do roku (bazowa do 2%).
- Bank Korei (BOK) wstrzymał obniżki stóp w czerwcu i lipcu, ale analitycy przewidują obniżkę o 25 punktów bazowych 28 sierpnia.
- Rynek nieruchomości w Seulu wykazuje spowolnienie wzrostu cen mieszkań (0,12% w lipcu vs 0,43% w czerwcu).
- USA nałożyły 15% cła na większość importu z Korei Południowej.
- Bank Anglii (BoE) zmaga się z wewnętrznymi podziałami, przewiduje się obniżkę stóp z 4,25% do 4% mimo utrzymującej się wysokiej inflacji (3,6% w czerwcu).
Perspektywy Polityki Pieniężnej Korei Południowej Wobec Wyzwań Gospodarczych
Inflacja konsumencka w Korei Południowej spadła w lipcu do 2,1% rok do roku, co stanowi niewielki spadek z 2,2% w czerwcu i jest zgodne z oczekiwaniami ekonomistów. Inflacja bazowa, która wyklucza niestabilne ceny żywności i energii, pozostała stabilna na poziomie 2% przez drugi miesiąc z rzędu. Według Bumki Sona, ekonomisty z Barclays, mimo że inflacja wciąż znajduje się nieznacznie powyżej 2% celu Banku Korei (BOK), niedostateczne wyniki gospodarki i opanowane oczekiwania inflacyjne stwarzają pole do potencjalnej obniżki stóp procentowych.
BOK wstrzymał cykl obniżek stóp w czerwcu i lipcu, jednak analitycy przewidują możliwość redukcji o 25 punktów bazowych na nadchodzącym posiedzeniu politycznym 28 sierpnia. To ostrożne podejście odzwierciedla delikatną równowagę, jaką bank centralny musi utrzymać między ochroną gospodarki przed zewnętrznymi wstrząsami handlowymi a zarządzaniem wciąż wrażliwym rynkiem mieszkaniowym, zwłaszcza w Seulu.
Istotnym czynnikiem wpływającym na stanowisko BOK jest ochłodzenie na seulskim rynku nieruchomości. Dane z Korea Real Estate Board wskazały, że ceny mieszkań wzrosły skromnie o 0,12% 28 lipca, co stanowi zauważalne spowolnienie w porównaniu ze wzrostem o 0,43% odnotowanym w czerwcu. Hyosung Kwon z Bloomberg Economics zauważył, że koncentracja BOK na słabym wzroście może skłonić do sierpniowej obniżki stóp, jeśli spowolnienie na rynku nieruchomości będzie się utrzymywać. Prezes Rhee Chang-yong konsekwentnie ostrzegał przed nadmiernym łagodzeniem polityki pieniężnej, powołując się na obawy związane z odnowioną spekulacją na rynku nieruchomości i wzrostem zadłużenia gospodarstw domowych. Niemniej jednak, obniżka stóp w październiku mogłaby zostać rozważona, jeśli oczekiwania inflacyjne pozostaną zakotwiczone, a oznaki ożywienia gospodarczego utrzymają się, jak sugeruje Son.
Nawigowanie Po Globalnych Presjach Handlowych
Gospodarka Korei Południowej, której eksport odpowiada za ponad 40% Produktu Krajowego Brutto, pozostaje wyjątkowo podatna na dynamikę handlu światowego. Ostatnie ochłodzenie inflacji zbiega się w czasie z nowym porozumieniem, w ramach którego USA nałożyły 15% cła na większość importu z Korei, co stanowi wzrost z wcześniejszych 10%. Wynik ten, choć znaczący, zażegnał bardziej dotkliwą 25% opłatę, którą wcześniej groził prezydent Donald Trump. Silne notowania wona koreańskiego, który w tym roku był wśród najlepiej radzących sobie walut w stosunku do dolara amerykańskiego, zapewniły decydentom dodatkową elastyczność w rozważaniu luźniejszej polityki pieniężnej.
Rozbieżne Ścieżki: Wyzwania Banku Anglii
W przeciwieństwie do Korei Południowej, Bank Anglii (BoE) stoi przed własnym zestawem wyzwań, charakteryzującym się wewnętrznymi podziałami dotyczącymi presji inflacyjnych i trajektorii stóp procentowych. Powszechnie oczekuje się, że BoE obniży swoją główną stopę procentową z 4,25% do 4% jeszcze w tym tygodniu, z możliwością dalszych cięć przed końcem roku, mimo że inflacja w czerwcu pozostawała prawie dwukrotnie wyższa od 2% celu banku.
Wielka Brytania doświadczyła silniejszego wzrostu inflacji niż strefa euro czy Stany Zjednoczone po inwazji Rosji na Ukrainę w 2022 roku, osiągając szczyt 11,1%, częściowo z powodu silnego uzależnienia od gazu ziemnego. Chociaż inflacja znacząco spadła w 2023 roku, odnotowała ponowny wzrost, a inflacja w czerwcu osiągnęła 3,6% — najwyższy poziom od stycznia 2024 roku. Majowa prognoza BoE wskazywała, że inflacja może nie wrócić do celu przed początkiem 2027 roku. Urzędnicy są podzieleni co do stopnia, w jakim presje inflacyjne ustępują i czy spowolniony wzrost oraz ochłodzenie rynku pracy mogą pchnąć inflację poniżej celu bez dalszych obniżek stóp. Utrzymują się debaty na temat wiarygodności ankiet mierzących oczekiwania inflacyjne firm i gospodarstw domowych, które w ciągu ostatniego roku generalnie wzrosły, jako wskaźników przyszłego zachowania cen.
