Chiny rozpoczynają krytyczny test swoich zdolności do restrukturyzacji przemysłowej, koncentrując się początkowo na mocno zadłużonym i nadmiernie zaopatrzonym sektorze polikrzemu. Ten segment, fundamentalny dla globalnej produkcji ogniw słonecznych, stanowi strategiczny, lecz wymagający punkt wyjścia dla szerszej kampanii Pekinu mającej na celu rozwiązanie problemu systematycznej nadprodukcji przemysłowej i jej makroekonomicznych konsekwencji.
- Proponowana strategia zakłada zaangażowanie producentów polikrzemu w kwocie 50 miliardów juanów (7 miliardów dolarów) na przejęcie i demontaż nieefektywnych obiektów.
- Celem jest stworzenie zdyscyplinowanego rynku i zakończenie agresywnej konkurencji cenowej.
- Oczekiwane rezultaty to wzrost cen, przywrócenie rentowności, spłata zadłużenia i konsolidacja w branży.
- Główną przeszkodą jest osiągnięcie konsensusu wśród konkurujących producentów.
- Dodatkowe wyzwania obejmują opór ze strony samorządów lokalnych i ryzyko niestabilności kartelu.
- Reforma polikrzemu jest postrzegana jako kluczowy test dla szerszej restrukturyzacji przemysłowej Chin.
Strategia i cele reformy polikrzemu
Proponowana strategia
Proponowana strategia zakłada zaangażowanie głównych producentów polikrzemu w kwocie 50 miliardów juanów (7 miliardów dolarów) na przejęcie i demontaż nieefektywnych obiektów. Opracowana we współpracy z regulatorami, ma na celu stworzenie zdyscyplinowanego rynku, skutecznie kończąc agresywną konkurencję cenową. Idealny wynik przewiduje wzrost cen, przywrócenie rentowności podmiotom przynoszącym straty, spłatę zadłużenia oraz konsolidację wśród producentów paneli słonecznych.
Kluczowe wyzwania i przeszkody
Bariery konsensusu i zaangażowanie instytucji finansowych
Jednak analitycy branżowi wskazują na znaczące przeszkody na każdym etapie tego ambitnego planu. Głównym problemem jest osiągnięcie konsensusu wśród konkurujących producentów w kwestii członkostwa w kartelu i jego wytycznych. Choć GCL Technology Holdings, kluczowy gracz, wskazał na postępy w planowaniu, szczegóły dotyczące uczestników pozostają nieujawnione. Ponadto, zaangażowanie instytucji finansowych, motywowane ochroną inwestycji w sektorze wcześniej uważanym za bezpieczny, dodaje złożoności, jak zauważa Dan Wang, dyrektor ds. Chin w Eurasia Group.
Opór władz lokalnych i ryzyko niestabilności kartelu
Znaczącą przeszkodą są również samorządy lokalne. Po historycznym wspieraniu regionalnych łańcuchów dostaw energii słonecznej poprzez znaczne dotacje, zgodne z krajowymi celami zielonej energii, mogą one stawiać opór zamykaniu obiektów. Max Zenglein, starszy ekonomista w The Conference Board, podkreśla wyzwanie, jakim jest bycie pierwszym samorządem, który zrezygnuje z aktywów przemysłowych. Ponadto, niestabilność kartelu stwarza długoterminowe ryzyko: odzyskanie cen może zachęcić członków do zwiększenia produkcji, podważając jego cel.
Szersze implikacje dla restrukturyzacji przemysłu w Chinach
Te skomplikowane wyzwania utrzymują się, mimo że polikrzem jest stosunkowo prostszy w zarządzaniu, z bardziej skoncentrowaną bazą graczy i mniejszą liczbą danych wejściowych do łańcucha dostaw niż inne branże borykające się z nadprodukcją w Chinach. Ta endemiczna nadpodaż napędza presję deflacyjną i nadwyręża stosunki handlowe, zagrażając wzrostowi gospodarczemu Chin. Jak stwierdzają Tilly Zhang i Wei He, analitycy z Gavekal Dragonomics, „Sukces bynajmniej nie jest przesądzony.” Ostrzegają oni, że niepowodzenie reformy polikrzemu może zwiastować znaczne trudności dla szerszej restrukturyzacji przemysłowej Pekinu, gdzie wpływ rządu jest bardziej ograniczony.
