Dynamika gospodarcza Wielkiej Brytanii wyraźnie osłabła, a najnowsze dane ujawniają niepokojące zatrzymanie wzrostu Produktu Krajowego Brutto (PKB) w lipcu 2025 roku. Ta stagnacja, po krótkim ożywieniu w czerwcu, sygnalizuje trudny początek drugiej połowy roku i nasila kontrolę nad decyzjami dotyczącymi polityki fiskalnej i monetarnej w obliczu złożonego globalnego krajobrazu. Dane te podkreślają kruche ożywienie i stanowią poważne wyzwanie dla przedsiębiorstw i gospodarstw domowych.
Według danych Office for National Statistics (ONS), PKB Wielkiej Brytanii pozostał niezmieniony w lipcu, co stanowi wyraźny kontrast w stosunku do wzrostu o 0,6% odnotowanego w czerwcu. Ten brak wzrostu spowodował, że roczny wzrost w ciągu ostatniego roku wyniósł skromne 1,4%, co jest wynikiem niższym zarówno od oczekiwań, jak i poziomów uznawanych za niezbędne przez decydentów. Podczas gdy sektor usług, dominująca siła stanowiąca około 80% gospodarki Wielkiej Brytanii, odnotował marginalny wzrost o 0,1%, a budownictwo wzrosło o 0,2%, te zyski zostały w dużej mierze zniwelowane przez znaczące spadki w innych sektorach. Produkcja spadła o 0,9%, a przemysł przetwórczy odnotował znaczący spadek o 1,3%, co oznacza jego największy miesięczny spadek od lipca 2023 roku.
Ekonomiści przypisują to spowolnienie zbiegowi czynników, w tym utrzymującym się presjom kosztowym na przedsiębiorstwa i gospodarstwa domowe. Paul Dales, główny ekonomista ds. Wielkiej Brytanii w Capital Economics, podkreślił, że lipcowe dane potwierdzają trudności gospodarki w utrzymaniu dynamiki, ponieważ podwyższone podatki i widmo dalszych podwyżek stóp procentowych w dalszej części roku nadal mocno ciążą. Przedsiębiorstwa w różnych sektorach zmagają się ze słabszym popytem, co jest bezpośrednią konsekwencją niedawnych podwyżek podatków wpływających na siłę nabywczą konsumentów i decyzje inwestycyjne firm.
Rząd Partii Pracy, kierowany przez premiera Keira Starmera, liczy na silniejszy wzrost gospodarczy, aby złagodzić narastające presje finansowe. Kanclerz Skarbu Rachel Reeves stoi przed trudnym zadaniem załatania wielomiliardowej luki w finansach publicznych przed jesiennym budżetem 26 listopada. Podwyżki podatków od wynagrodzeń i wyższa płaca minimalna obciążają zarówno firmy, jak i konsumentów, skłaniając niektóre przedsiębiorstwa do odkładania kluczowych inwestycji, a osoby prywatne do ograniczania wydatków uznaniowych. Ministerstwo Skarbu przyznało, że ciągła stagnacja gospodarcza podważa podstawowe elementy niezbędne do rozwoju kraju.
Pomimo imponujących wyników Wielkiej Brytanii jako najszybciej rozwijającej się gospodarki G7 w pierwszej połowie 2025 roku, lipcowe dane stanowią znaczące niepowodzenie. Dynamika wyraźnie osłabła, a PKB wzrósł zaledwie o 0,2% w ciągu trzech miesięcy do lipca, co oznacza gwałtowne spowolnienie w porównaniu z wcześniejszym okresem roku. To spowolnienie zbiega się z utrzymującą się wysoką inflacją, która w lipcu osiągnęła 3,8% – najwyższy poziom od 18 miesięcy – utrzymując Bank Anglii w stanie podwyższonej gotowości i niechęci do luzowania polityki.
Patrząc w przyszłość, aktywność gospodarcza ma „osłabnąć” w drugiej połowie 2025 roku, według Yael Selfin, głównej ekonomistki KPMG ds. Wielkiej Brytanii. Ta prognoza opiera się na zanikających tymczasowych czynnikach sprzyjających, globalnych przeciwnościach gospodarczych i mniej solidnym sektorze produkcyjnym. Pozycja handlowa Wielkiej Brytanii również pozostaje niepewna; pomimo marginalnego wzrostu eksportu do Stanów Zjednoczonych w lipcu (głównie chemikaliów i maszyn), deficyt handlowy z krajami spoza UE poszerzył się o 400 milionów funtów w ciągu trzech miesięcy, osiągając 10,3 miliarda funtów. Ponadto, rosnący import z UE i istniejące cła amerykańskie nadal wywierają presję na handel Wielkiej Brytanii. Chociaż Wielka Brytania nadal ma osiągnąć silniejszy wzrost w trzecim kwartale niż jej główni europejscy odpowiednicy, ten wzrost może nie być wystarczający, aby w pełni sprostać głębokim wyzwaniom fiskalnym lub zaspokoić wezwania do zwiększonych wydatków publicznych.
Bank centralny stoi przed delikatną równowagą: czy priorytetem ma być wzrost gospodarczy, czy ścisłe trzymanie się celu inflacyjnego. Obecne dane wskazują nie na gospodarkę w kryzysie, lecz na taką, która pogrążona jest w trudnym stanie stagnacji, wymagającej strategicznych i starannie skalibrowanych odpowiedzi politycznych zarówno ze strony władz fiskalnych, jak i monetarnych.
